Toegang is geen gegeven.

Als dit bekend klinkt: 'maar het is familie!', zijn hier wat dingen die je misschien nodig hebt om te horen.

Je mag mensen uit je leven laten als ze je slecht laten voelen, ongeacht jouw relatie tot deze persoon.
Je mag mensen in je leven laten op een manier die voor jou werkt.
Je mag toegang tot je leven weigeren als grenzen niet gerespecteerd worden.
Je mag iemand missen, ook als ze je niet goed behandelden en het zo beter is.
Je mag rouwen om mensen die nog leven (maar misschien nooit hebben bestaan).

Toegang tot informatie over jou en jouw leven is geen automatisch recht, puur door het zijn van familie.

Geen 'je moet hen vergeven want het is familie'. Wel: 'het zijn van familie is geen excuus voor schadelijk gedrag'.

Dit hoeft niet te betekenen dat je vasthoudt aan boosheid of haat. Het kan betekenen dat je doorgroeit en jezelf een leven gunt zonder bepaalde mensen. Of het kan betekenen dat je jezelf laat zien, zonder te wachten op goedkeuring.

Het is oké om beslissingen te maken die niet iedereen begrijpt.